Kunstbende

10003893_834465533246284_962137752_nFotograaf: Megin Zondervan

In zowel Rotterdam als Den Haag presenteert Kocken dit jaar de voorrondes van Kunstbende. Benieuwd naar ongekend talent dat zomaar kan uitgroeien tot de grote namen van de toekomst? Kom dan zeker kijken, applaudisseren en van je stoel vallen.

Perron 15

Op perron 15 raakte ik in gesprek met een vrouw. Beiden bleken wij plezier te beleven aan de verwarde reizigers die geen wijs werden uit de kluwen omroepberichten en onze gedeelde glimlach vormde een bruikbare aanleiding voor het uitwisselen van wat woorden. Zin zeven was een samenvatting: ze had wat afgelachen in haar leven, vertelde ze. Niet dat het allemaal een pretje was, maar tjongejongejonge, wat had ze gelachen.
Naast elkaar in de trein nam zij het voortouw in de conversatie. Onderweg was ze, hoorde ik, naar haar zuster in ‘s-Hertogenbosch. Eens per week bezocht ze haar en daar zag ze in een gezicht dat sprekend leek op het hare het verloop van De Ziekte, waarvan ze de naam liever niet uitsprak. Ze legde haar koele hand op mijn arm: als meisjes hadden ze een hoop lol gehad met z’n tweeën, gelachen dat ze hadden! Neem nou die keer in de oorlog, dat zij water moesten halen bij de put. En dat een van de Joodse onderduikers daar een paling in had gegooid. Nou, zoiets vergeet je nooit meer.
Tegenwoordig woonde ze in een aanleunwoning in Hilversum. Dat was wennen, twee kamers in plaats van al die ruimte die ze ooit had. Ik moest eens weten: woonde ze met haar grote liefde al in een fors huis, bij haar ouders hadden ze zelfs een hal en die was wel twintig meter diep. Twintig meter! Daar gingen ze dan hockeyen, haar zus en zijzelf, dat mocht gewoon van vader. Ze zag zichzelf nog hollen, tranen in haar ogen van plezier.
Nu was ze alweer een flinke tijd alleen, klonk het. Haar man overleed toen hij negenenvijftig was. Zijzelf was nu vijfentachtig. Dat ze geen kinderen hadden gekregen, ja, dat maakte het soms wat eenzaam. Gelukkig had ze in al die jaren wel gewend kunnen raken aan de stilte.
Ze staarde uit het raam, naar de nieuwbouw die ’s-Hertogenbosch inluidt en hernam toen met krullende lippen haar mantra: ‘Maar wat hebben we gelachen…’

Sinterklaas & Kocken

sintalmereMet haast gênante trots heeft Oscar Kocken met hulp van Burgemeester Jorritsma en vele kinderen Sinterklaas onthaald in Almere. De Goedheiligman was in een tamelijk goede bui en was enigszins te spreken over de zangkwaliteiten van de gastheer. Kocken mocht zijn schoentje zetten.

Snelschrijven bij symposium Figure This!

weblogo Figure THIS! defOp 27 september is Kocken te gast bij het symposium voor cultureel ondernemers, getiteld Figure This! Gedurende de dag zal hij als snelschrijver zijn oogverblindend licht laten schijnen over de opvallendste uitspraken, gedachtes en gebeurtenissen binnen en buiten de zaal. Pas daarom op uw woorden. Alles wat u zegt, kan en zal tegen u worden gebruikt.

Dag van de Jonge Kunstenaar

jongekunstenaar

Maandag 9 september was Kocken dagvoorzitter bij de Dag van de Jonge Kunstenaar, in museum De Pont in Tilburg. Het hooggeëerde publiek bestond uit ruim driehonderdvijftig aanstormende kunstenaars. En iedereen droeg hippe schoenen.

Jaaaaaaa, de Academica Literatuurprijs!!!

IMG_0573-BorderMakerKocken presenteert de uitreiking van de Academica Literatuurprijs. Genomineerd zijn Hanneke Hendrix (De verjaardagen), Shira Keller (M.) en Christophe van Gerrewey (Op de hoogte) en aan Kocken de taak te onthullen wie van hen er die avond vandoor gaat met een of ander beeldje en een cheque ter waarde van exact 10.000 euro.

Kocken interviewt Tom Lanoye

LITERATUUR LATE NIGHT - FOTO EN COPYRIGHT HENRIETTE GUEST

Kocken ontving op de eerste vrijdag van september tijdens Literatuur Late Night schrijver en mens Tom Lanoye. Aanleiding voor dit treffen was het verschijnen van de gloednieuwe roman Gelukkige Slaven, dat niet geheel toevallig geschreven blijkt te zijn door Tom Lanoye. Had u dit evenement in de Haagse Bibliotheek wel willen bijwonen? Dan bent u dus mooi te laat.